Locaties
Waar de thrillers zich afspelen
De Westhoek in West-Vlaanderen bleek een dramatisch decor voor het boek De Bende van Vlaanderen te zijn. Wat de Eerste Wereldoorlog daar aanrichtte, 1914-’18, is onbeschrijflijk. Steden en dorpen vielen in puin. Het aantal doden op slagvelden oversteeg de 450.000. Zowel aan Duitse als geallieerde kant. Een gevoerde nutteloze oorlog zonder winnaars ging de geschiedenisboeken in. Ik bezocht daar de oorlogsmusea, las talloze dossiers, en wat ik op tafel kreeg waren ongekende feiten, die ik vermengde met spannende scènes. Een docu-thriller ontstond…
Een schaduw van agressie
De confrontatie met een bendelid kon zich voor het boek niet beter voltrekken dan bij het monument van Albert I aan de rechter oever van de rivier de IJzer – De Ganzepoot - nabij de badplaats Nieuwpoort. Een rijzig rond bouwwerk van brede pilaren in een ringbalkon boven eindigend. Op de binnenplaats zie je hem te paard opgesteld in brons, in een pose gelijk keizer Augustus in Rome. Albert I wierp zich op als bevelhebber van het restleger dat in de Eerste Wereldoorlog was teruggedrongen tot bij de Franse grens. Het leger hield daar op vierkante kilometers lang stand. Marco ter Heijde, één van de hoofdfiguren die het monument van de koning aandachtig bekeek, meende een schaduw tussen de pilaren te zien voorbijgaan, maar hij had geen idee van wie of wat. Een toerist? Tot hij door twee stevige armen in de houdgreep werd genomen, door iemand die gekleed was in een militair uniform uit de Eerste Wereldoorlog. Marco rukte in een reflex - voor hij in elkaar zakte - een knoop van diens jasje… Als bewijs? In De Bende van Vlaanderen.
Verblindend felle koplampen
Fragment uit De Bende van Vlaanderen – locatie, camping aan rivier de IJzer bij Nieuwpoort. – Ik wikkel net de laatste slierten om mijn vork als opeens een felle lichtbundel door de raampartij de zitkamer van m’n chalet binnenvalt. Mijn gestalte wordt als een forse schaduw op de witte wand geprojecteerd. Ik ren de deur uit en storm op de helle koplampen af. Ik wijk uit naar rechts om de zijkant van de auto te kunnen zien, en iets op te vangen van de bestuurder. De donkere auto rijdt scherp achteruit, draait piepend om en scheurt in ijltempo weg. Zet de achtervolging in, als een hazewindhond, meer tevergeefs, kramp in mijn benen, neem foto’s van de achterzijde, mogelijk daarop het kenteken, maar dat is afgeplakt, en dan verdwijnt die zeikerd achter chalets en caravans. Op mij gemunt, die intimidatie? Hoe kwam die gozer het terrein op?
Duitse spion aan boord
Op een beboste hoogte in Noord-Luxemburg omgeeft een hek de resten van een verkenningsvliegtuig dat op 21 maart 1945 vroeg in ochtend door een vijandelijk toestel werd neergeschoten. Zes bemanningsleden, Engelsen en Belgen, kwamen daarbij om, dat lezen Marco en Sander op een liggende steen, met zes staande zerken erom, naast aluminium fragmenten. Het toestel, een Amerikaanse Lockheed Hudson, was door een Luftwaffe gevechtstoestel getraceerd en met mitrailleursalvo’s in de lucht beschoten.
Het tweemotorig vliegtuig bood aan meer dan zes passagiers plaats, en kwam vroeger van zijn missie boven Duitsland terug - dat lazen Marco en Sander al op internet - dan in Engeland was gepland waar het opsteeg. Wat beide hoofdrolspelers in het boek uit de gegraveerde zinnen halen, klopt niet met de realiteit, want niet wordt vermeld dat de piloot zich ternauwernood met een parachute kon redden. Ook niets over een achtste passagier die uit onderzoek een Duitse spion bleek te zijn.
Dorine en haar Kremlin charme
De Russische invloed woekert in het Westen ongemerkt tot in de toppen door van het dagelijks leven. Dorine Mourenne, een Russische diplomate die banden heeft met het Kremlin, stapt de thriller Wraak in Wallonië binnen uit het niets, zo lijkt, en probeert in het restaurant van Hostellerie La Claire Fontaine in hartje Ardennen met Marco aan te pappen. Ze werpt alles in de strijd om een code bij hem te ontfutselen, die haar toestaat internetpagina’s te openen van een extreme beweging, waar ze uit politiek gewin zaken mee wil doen. Zij drogeert Marco aan tafel, windt hem met gemak om haar vingers, en lokt hem naar haar kamer. Hij herinnert zich de volgende ochtend weinig, maar doet aangifte. Haar naam blijkt vervalst.
Signaal onbekende civilisatie
Ik scrol terug, druk m’n neus op het scherm. Ja, daar ongeveer... een Duits bericht - dat is het – radiosignalen van een onbekende civilisatie. Dat overrompelt me, ja, bij wie niet. Nieuwe buren in het heelal. M’n slome hersenen knallen wakker. En hij, professor Wilthagen, topastronoom uit Rijnland-Westfalen, komt in Drenthe daarover spreken. In het Siberië van Nederland.
Alles wil ik weten, nog voor hij zijn ontdekking in het brandpunt van de media wereldkundig maakt. En die klimmende ongrijpbare extase die m’n gemoed opjaagt wil ik beheersen. Ik kook van opwinding, en het is al warm genoeg. Wat een ongezonde toestand. Ik zoek in mijn mobiel naar Mischa Brandon in het bestand illustere zakenrelaties. En bel hem. Hij kan me redden. Is woordvoerder van Radioastronomie-Instituut ASTRON in Dwingeloo, een brinkdorp in Zuid-West-Drenthe. Had hem ooit gesproken op een meeting. Een gedreven man, een news catcher, weet de stand van astronomie, je vraagt hem maar… Niet te geloven, hij neemt zowaar op!
